|
شايد مظلوم ترين واژ هاي در معادلات سياسي امروز
جمعه ما يافت ميشه همين"حقوق بشر" باشه... بسياري از سياسيون كه به
جرائت مي تونم بگم اصلا نمي تونند تعريف مشخصي از حقوق بشر ارائه كنند در
بيانات هر روزه خود شون له يا بر عليه اين مطلب سخن ميگند و نشانه اين
عدم اطلاع و عدم آگاهي تقسيم حقوق بشر به غربي و غير غربي و يا حقوق بشر
اسلامي هستش!!! حقوق بشر كه در تعريف اون گفته شده: حقوقي بنیادین و انتقال ناپذیر است که برای حیات نوع بشر اساسی تلقی میشود. .به
بيان ساده تر حقوقي هستش كه شايسته و بايسته يك انسان فارغ از نژاد مذهب و
جغرافيا و غيره مي باشد في المثل ازاين ديدگاه ميزان برخورداري سياهان
بدوي آفريقا با يك انسان مدرن غربي به يك درجه مي باشد بنابراين ديدگاه
تفاوتي در مذهب و غربي و شرقي بودن بشر موضوع اين حقوق نيست... امري كه
تدوين كنندگان "اعلاميه جهاني حقوق بشر به طور مطلق به اون نظر داشتن و
193 كشور عضو سازمان ملل متحد با عضويت در اين سازمان در واقع به طور
اتوماتيك اين اعلاميه رو پذيرفتند... ايران كه ذاتا به عنوان يكي از ملل
متحد يعني كشور هايي كه بر ليه آلمان هيتلري و متحدانش اعلام جنگ كردند
از اعضاي موسس سازمان ملل مي باشد در تدوين اين اعلاميه نقش داشته است و
آنرا پذيرفته است مفاد
اين اعلاميه چيز عجيب و غريبي نيست و به نظر من مهمترين سند قانوني بشريت
در طول تاريخ هستش ... حق ازادي بيان / حق بر خورداري از شغل و مسكن
مناسب/ حق مالكيت/ حق اقامت وووو مواردي هست كه در اين سند مهم قيد شده
است... اما بعد از انقلاب و در تعامل با جهان غرب با توجه به نگاه
ايدولوژيك به هر مطلب عده اي و از جمله رهبران سياسي كشور مرتبا با
انتقاد از "حقوق بشر غربي" در مقابل از "حقوق بشر اسلامي" سخن گفتن و بر
اون تاكيد كردند و حتي سعي شد در مجامع اسلامي مثل گردهمايي "روساي قوه
قضاييه كشور هاي اسلامي " روي اين مطلب تاكيد شود و كشور هايي نظير سودان كه فقط در دارفور جان 2/5 ميليون نفر انسان رو گرفته و يا ليبي كه در لاكربي و يا ربودن "امام موسي صدر" تروريست دولتي رو
در پرنده اعمال خودش داره و يا عربستان سعودي كه زنان در اين كشور در واقع
حيواناتي در خدمت مردان هستند و فاقد هرگونه حقي وووو به اين امر علاقه
نشون دادند و همراهي كردند ... اما اگر اين سياسيون ما يه بار ابتدا متن
اين اعلاميه رو بخونند و با قوانين كشور از جمله و خصوصا قانون اساسي
تطبيق بدند فكر كنم بايد يه تجديد نظر اساسي در اين ايده خود ساخته بكنند
چراكه بيشتر موارد اين اعلاميه در قوانين ما موجود هستش.. اميدوارم در
همه جاي جهان از جمله ايران سياستمداران براي بشر به صرف بشر بودن
احترام قائل بشند و مثلا فرقي براشون نكنه كه كه در طول 70 سال300 هزار
نفر(شايد بيشتر و شايد كمتر آمارم تقريبيه)در فلسطين كشته بشند ما بايد" روز قدس"
داشته باشيم و تمام منافع كشور در اين راه و براي ملت فلسطين اين حاميان
"صدام حسين" هزينه با 800 هزار توتزي كه ظاهرا ظرف چند روز و نه 70 سال
توسط شورشيان هوتو در رواندا نسل كشي شدند و يا اينكه به
دليل رابطه خوبي كه با كشوري مثل "روسيه" داريم وقتي "ولادمير پوتين" چچن
و شخم ميزنه و قتل و كشتار ميكنه نظاره گر نباشيم و همچنين چين ووو درپايان متن اعلاميه جهاني حقوق بشر ميذارم تا ببنيد و قضاوت كنيد: ماده ۱: تمام افراد بشر آزاد به دنیا میآیند و از لحاظ حیثیت و
حقوق با هم برابرند . همه دارای عقل و وجدان میباشند و باید نسبت به
یکدیگر مانند برادر رفتار کنند
ماده۲: هر کس میتواند بدون هیچ گونه تمایز ، خصوصا از حیث نژاد
، رنگ ، جنس ، زبان ، مذهب ، عقیده سیاسی یا هر عقیده دیگر و همچنین ملیت
، وضع اجتماعی ، ثروت ، ولادت یا هر موقعیت دیگر ، از تمام حقوق و کلیه
آزادی هایی که در اعلامیه حاضر ذکر شده است ، بهره مند گردد. به علاوه هیچ
تبعیضی به عمل نخواهد آمد که مبتنی بر وضع سیاسی ، اداری و قضایی یا بین
المللی کشور یا سرزمینی باشد که شخص به آن تعلق دارد . خواه این کشور
مستقل ، تحت قیمومیت یا غیر خود مختار بوده یا حاکمیت آن به شکلی محدود
شده باشد
ماده ۳: هر کس حق زندگی ، آزادی و امنیت شخصی دارد.
ماده ۴: احدی را نمیتوان در بردگی نگه داشت و داد و ستد بردگان به هر شکلی که باشد ممنوع است.
ماده ۵: هيچکس را نبايد مورد ظلم و شكنجه و رفتار يا کيفری تحقيرآميز ،موهن ، یا خلاف انسانیت و شان بشر قرار داد.
ماده ۶: هر کس حق دارد که شخصیت حقوق او در همه جا به عنوان یک انسان در مقابل قانون شناخته شود.
ماده ۷: همه در برابر قانون ، مساوی هستند و حق دارند بدون
تبعیض و بالسویه از حمایت قانون برخوردار شوند. همه حق دارند در مقابل هر
تبعیضی که ناقض اعلامیه حاضر باشد و علیه هر تحریکی که برای چنین تبعیضی
به عمل آید به طور تساوی از حمایت قانون بهره مند شوند.
ماده ۸: در برابر اعمالی که حقوق اساسی فرد را مورد تجاوز قرار
بدهد و آن حقوق به وسیله قانون اساسی یا قانون دیگری برای او شناخته شده
باشد ، هر کس حق رجوع به محاکم ملی صالحه دارد
ماده ۹: احدی را نمیتوان خود سرانه توقیف ، حبس یا تبعید نمود.
ماده ۱۰: هرکس با مساوات کامل حق دارد که دعوایش به وسیله
دادگاه مساوی و بی طرفی ، منصفانه و علنا رسیدگی بشود و چنین دادگاهی
درباره حقوق و الزامات او یا هر اتهام جزایی که به او توجه پیدا کرده
باشند، اتخاذ تصمیم بنماید.
ماده ۱۱: الف) هر کس به بزه کاری متهم شده باشد بی گناه محسوب
خواهد شد تا وقتی که در جریان یک دعوای عمومی که در آن کلیه تضمین های
لازم برای دفاع ازاو تامین شده باشد ، تقصیر او قانونا محرز گردد.
ب) هیچ کس برای انجام یا عدم انجام عملی که در موقع ارتکاب ، آن عمل به
موجب حقوق ملی یا بین المللی جرم شناخته نمیشده است محکوم نخواهد شد . به
همین طریق هیچ مجازاتی شدیدتر از آنچه که در موقع ارتکاب جرم بدان تعلق
میگرفت درباره احدی اعمال نخواهد شد.
ماده ۱۲: احدی در زندگی خصوصی ، امور خانوادگی ، اقامتگاه یا
مکاتبات خود نباید مورد مداخلههای خود سرانه واقع شود و شرافت و اسم و
رسمش نباید مورد حمله قرار گیرد . هر کس حق دارد که در مقابل این گونه
مداخلات و حملات ، مورد حمایت قانون قرار گیرد.
ماده ۱۳: الف) هر کس حق دارد که در داخل هر کشوری آزادانه عبور و مرور کند و محل اقامت خود را انتخاب نماید.
ب) هر کی حق دارد هر کشوری و از جمله کشور خود را ترک کند یا به کشور خود باز گردد.
ماده ۱۴: الف) هر کس حق دارد در برابر تعقیب ، شکنجه و آزار ،
پناهگاهی جسنجو کند و در کشورهای دیگر پناه اختیار کند. ب) در موردی که
تعقیب واقعا مبتنی به جرم عمومی و غیر سیاسی و رفتارهایی مخالف با اصول و
مقاصد ملل متحد باشد ، نمیتوان از این حق استفاده نمود.
ماده ۱۵: الف) هر کس حق دارد ، که دارای تابعیت باشد. ب) احدی را نمیتوان خود سرانه از تابعیت خود یا از حق تغییر تابعیت محروم کرد.
ماده ۱۶: الف) هر زن و مرد بالغی حق دارند بدون هیچ محدودیت از
نظر نژاد ، ملیت ، تابعیت یا مذهب با هم دیگر زناشویی و هنگام انحلال آن ،
زن و شوهر در کلیه امور مربوط به ازدواج دارای حقوق مساوی میباشند.
ب) ازدواج باید با رضایت کامل و آزادانه زن ومرد واقع شود.
پ) خانواده رکن طبیعی و اساسی اجتماع است و حق دارد از حمایت جامعه و دولت بهره مند شود.
ماده ۱۷: الف) هر شخص ، منفردا یا به طور اجتماعی حق مالکیت دارد.
ب) احدی را نمیتوان خود سرانه از حق مالکیت محروم نمود.
ماده ۱۸: هر کس حق دارد که از آزادی فکر ، وجدان و مذهب بهره
مند شود .این حق متضمن آزادی تغییر مذهب یا عقیده و ایمان میباشد و نیز
شامل تعلیمات مذهبی و اجرای مراسم دینی است . هرکس میتواند از این حقوق
یا مجتمعاً به طور خصوصی یا به طور عمومی بر خوردار باشد.
ماده ۱۹: هر کس حق آزادی عقیده وبیان دارد و حق مزبورشامل آن
است که از داشتن عقاید خود بیم و اضطرابی نداشته باشد و در کسب اطلاعات و
افکار و در اخذ و انتشار آن ، به تمام وسایل ممکن و بدون ملاحضات مرزی،
آزاد باشد.
ماده ۲۰: الف) هرکس حق دارد آزادانه مجامع و جمعیت های مسالمت آ میز تشکیل دهد.
ب) هیچ کس را نمیتوان مجبور به شرکت در اجتماعی کرد.
ماده ۲۱: الف) هر کس حق دارد که در اداره امور عمومی کشور خود ،
خواه مستقیما و خواه با وساطت نمایندگانی که آزادانه انتخاب شده باشد شرکت
جوید.
ب) هر کس حق دارد با تساوی شرایط ، به مشاغل عمومی کشور خود نایل آید.
پ) اساس و منشا قدرت حکومت ، اراده مردم است . این اراده باید به وسیله
انتخاباتی ابراز گردد که از روی صداقت و به طور ادواری ، صورت پذیرد
.انتخابات باید عمومی و با رعایت مساوات باشد و با رای مخفی یا طریقهای
نظیر آن انجام گیرد که آزادی رای را تامین نماید.
ماده ۲۲: هر کس به عنوان عضو اجتماع ، حق امنیت اجتماعی دارد و
مجاز است به وسیله مساعی ملی و همکاری بین المللی ، حقوق اقتصادی ،
اجتماعی و فرهنگی خود را که لازمه مقام و نمو آزادانه شخصیت اوست با رعایت
تشکیلات و منابع هر کشور به دست آورد.
ماده ۲۳: الف) هر کس حق دارد کار کند، کار خود را آزادانه انتخاب
نماید ، شرایط منصفانه و رضایت بخشی برای کار خواستار باشد و در مقابل
بیکاری مورد حمایت قرار گیرد.
ب) همه حق دارند که بدون هیچ تبعیضی در مقابل کار مساوی ، اجرت مساوی دریافت نمايند.
پ) هر کس که کار میکند به مزد منصفانه و رضایت بخشی ذیحق میشود که
زندگی او و خانواده اش را موافق شئون انسانی تامین کند و آن را در صورت
لزوم با هر نوع وسایل دیگر حمایت اجتماعی، تکمیل نماید.
ت) هر کس حق دارد که برای دفاع از منافع خود با دیگران اتحادیه تشکیل دهد و در اتحادیهها نیز شرکت کند.
ماده ۲۴: هر کس حق استراحت و فراغت و تفریح دارد و به خصوص به محدودیت معقول ساعات کار و مرخصی های ادواری ، با اخذ حقوق، ذیحق میباشد.
ماده ۲۵: الف) هرکس حق دارد که سطح زندگی او ، سلامتی و رفاه
خود و خانواده اش را از حیث خوراک ومسکن ومراقبتهای طبی و خدمات لازم
اجتماعی تامین کند و همچنین حق دارد که در مواقع بیکاری ، بیماری ، نقص
اعضا ، بیوگی ، پیری یا در تمام موارد دیگری که به علل خارج از اراده
انسان ، وسایل امرار معاش او از بین رفته باشد از شرایط آبرومندانه زندگی
برخوردار شود.
ب) مادران وکودکان حق دارند که از کمک و مراقبت مخصوصی بهره مند شوند .
کودکان چه براثر ازدواج و چه بدون ازدواج به دنیا آمده باشند ، حق دارند
که همه از یک نوع حمایت اجتماعی برخوردار شوند.
ماده ۲۶: الف) هر کس حق دارد که از آموزش و پرورش بهره مند شود
. آموزش و پرورش لااقل تا حدودی که مربوط به تعلیمات ابتدایی و اساسی است
باید مجانی باشد . آموزش ابتدایی اجباری است . آموزش حرفهای باید عمومیت
پیدا کند و آموزش عالی باید با شرایط تساوی کامل ، به روی همه باز باشد تا
همه ، بنا به استعداد خود بتواند از آن بهره مند گردند.
ب) آموزش و پرورش باید به طوری هدایت شود که شخصیت انسانی هر کس را به
حد اکمل رشد آن برساند و احترام حقوق و آزادی های بشری را تقویت کند .
آموزش و پرورش باید حسن تفاهم ، گذشت و احترام عقاید مخالف و دوستی بین
تمام ملل و جمعیت های نژادی یا مذهبی و همچنین توسعه فعالیت های ملل متحد
را در راه حفظ صلح ، تسهیل نماید.
پ) پدر و مادر در انتخاب نوع آموزش و پرورش فرزندان خود نسبت به دیگران اولویت دارند.
ماده ۲۷: الف) هر کس حق دارد در زندگی فرهنگی اجتماع شرکت کند ، از فنون و هنرها متمتع گردد و در پیشرفت علمی و فوائد آن سهیم باشد.
ب) هر کس حق دارد از حمایت منافع معنوی و مادی آثارعلمی ، فرهنگی یا هنری خود برخوردار شود.
ماده ۲۸: هر کس حق دارد برقراری نظمی را بخواهد که از لحاظ
اجتماع و بین المللی ، حقوق و آزادی هایی را که در این اعلامیه ذکر گردیده
، تامین کند و آنها را به مورد عمل بگذارد.
ماده ۲۹: الف) هرکس در مقابل آن جامعهای وظیفه دارد که رشد آزاد کامل شخصیت او را میسر سازد.
ب) هر کس در اجرای حقوق و استفاده از آزادی های خود ، فقط تابع محدودیت
هایی است که به وسیله قانون ، منحصرا به منظور تامین شناسایی و مراعات
حقوق و آزادی های دیگران و برای مقتضیات صحیح اخلاقی و نظم عمومی و رفاه
همگانی ، در شرایط یک جامعه دموکراتیک وضع گردیده است.
پ) این حقوق و آزادی ها ، در هیچ موردی نمیتواند بر خلاف مقاصد و اصول ملل متحد اجرا گردد.
ماده ۳۰: هیچ یک از مقررات اعلامیه حاضر نباید طوری تفسیر شود
که متضمن حقی برای دولتی یا جمعیتی یا فردی باشد که به موجب آن بتواند هر
یک از حقوق و آزادی های مندرج در اعلامیه را ازبین ببرد ویا در آن راه ،
فعالیتی بنماید.(منبع ويكي پديا)
|
دوشنبه یازدهم آبان 1388
